LANCERING WERKGROEP PUBLIEKSWERKING

Voorstel in de vergadering: Thema voorgesteld door RABKO en Les Halles om te onderzoeken hoe publiekswerkers, ten overstaan van hun teams en partners, kunnen pleiten voor een evenwichtige vertegenwoordiging van de verschillende minderheden en doelgroepen, gezien de huidige trends in de programmatie.

De discussie draaide vooral om de vraag hoe legitiem en beschikbaar cultuurpubliekswerkers zich echt voelen om dit pleidooi te voeren. Passa Porta wees op de vage grens die er vaak is tussen de verwachtingen van de organisatie en de ruimte die publiekswerkers daadwerkelijk krijgen om hun rol in te vullen. Les Halles illustreerde deze spanning met de druk van scholenquota, wat de maatschappelijke betekenis van publiekswerking kan uithollen. Daarnaast besprak de groep de verschillende niveaus waarop de belangenbehartiging zich afspeelt: intern binnen het eigen team, maar ook op sectorniveau, waar RABKO via haar banden met de federaties bepaalde knelpunten kan aankaarten. Théâtre de la Vie stelde voor om het thema breder te trekken: het moet niet alleen gaan over de stem van de bemiddelaar, maar juist over het rechtstreeks het woord geven aan het publiek en aan minderheden zelf. Tot slot benadrukten Mouvance en Les Halles dat het essentieel is om bij de start samen helder te krijgen wat we precies bedoelen met ‘inclusie’ en ‘diversiteit’, in plaats van vooraf al een definitie op te leggen.

Voorstel in de vergadering: Dit thema sluit aan bij het vorige, maar richt zich op de concrete koppeling tussen publiekswerking en programmatie en het vinden van interne bondgenoten.

Ohme opende de discussie door te wijzen op de hardnekkige hiërarchie die vaak nog bestaat tussen programmatie en publiekswerking. Er is nood aan een mentaliteitswijziging richting meer vroege samenwerking, wat zowel de publiekswerking als de kunstenaars ten goede komt. De Halles stelde hun eigen werking voor — met een gedeelde pool voor programmatie en publiekswerking — als een handig vergelijkingspunt voor andere organisaties. GC Jette merkte daarnaast op dat er een duidelijk verschil is tussen culturele en socioculturele organisaties in de manier waarop deze link vorm krijgt. De groep sprak af om in eerste instantie praktijkervaringen uit te wisselen, om van daaruit gezamenlijke tools te ontwikkelen.

Voorstel in de vergadering:  Thème visant à faire se rencontrer les publics entre eux et à analyser les dispositifs existants — ce qui fonctionne et ce qui fonctionne moins bien.

Passa Porta benadrukte hoe onzichtbaar dit werk vaak blijft in vergelijking met de klassieke programmatie. Juist daarom is het zo waardevol om te kunnen steunen op de praktijkervaringen van andere organisaties. GC Jette wees op het belang van publiekswerking richting leerkrachten en schooldirecties, en dus niet alleen naar de leerlingen zelf. Dat punt werd gedeeld door Artikel 27, die merkt dat de reflex om aan ‘publiekswerking’ te doen bij sommige verenigingen nog ontbreekt. De Halles stelde voor om bij de ontwikkeling van toekomstige tools na te denken over hoe we die brug kunnen slaan, zonder de hele last bij Artikel 27 te leggen. Mouvance suggereerde tot slot om de discussie uit te breiden naar samenwerkingsprojectenom het publiek te laten circuleren tussen verschillende huizen, zoals Pass à l’acte.

Voorstel in de vergadering:  Dit thema is voortgekomen uit de eerste gesprekken tussen RABKO en Les Halles over de fysieke toegankelijkheid van hun gebouw, naar aanleiding van een weinig overtuigende audit van het gebouw in Schaarbeek. 

De Halles deelden hun ervaring met een geklasseerd gebouw waar de speelruimte beperkt is. Ze benadrukten dat het cruciaal is om toegankelijkheid systematisch onder de aandacht te brengen van de technische teams, de ticket- en onthaalmedewerkers — anders raakt het gegarandeerd in de vergetelheid. RABKO stelde voor om concrete hulpmiddelen te delen (zoals auditrapporten, modeloffertes en -budgetten) om zo dossiers richting directies kracht bij te zetten. KANAL en Kaaitheater trokken het onderwerp breder naar onzichtbare handicaps en transparante informatievoorziening (zoals contactnummers en de website). Lasso presenteerde het werk dat zij al hebben verzet, waaronder een tweetalige folder over het onthaal van mensen met een beperking (beschikbaar op hun site) en de optie voor coaching op maat voor teams die nog een stap verder willen gaan. Artikel 27 sneed tot slot de kwestie aan van de nood aan eenvormigheid aan logo’s en signalisatie rond toegankelijkheid tussen de verschillende organisaties..

Voorstel in de vergadering: Voorgesteld thema om bestaande tools, die momenteel verspreid zijn over verschillende organisaties en gemeenschappen, te bundelen en te delen.

RABKO leidde het onderwerp in door erop te wijzen dat er al heel wat materiaal bestaat, maar dat dit vaak binnen de eigen muren blijft door een gebrek aan contact tussen organisaties. Mouvance waarschuwde voor een te brede focus — met het risico dat elk onderwerp ‘eindeloos’ wordt — en stelde voor om gericht te werken per kunstdiscipline, publieksgroep of type locatie. De Halles kaartten de zeer concrete vraag aan welke tool er gebouwd moet worden om dit te delen (qua format, toegang en beheer), aangevuld met het idee van een mapping van ‘wie doet wat’ in de sector. Les Brigittines stelden een alternatief voor de schriftelijke aanpak voor: een gids van expertise en contactpersonen om rechtstreekse uitwisseling van mens tot mens te stimuleren. De Halles vroegen tot slot aandacht voor de mentale belasting die dit verzamelwerk met zich meebrengt; die taak moet collectief verdeeld worden in plaats van op de schouders van slechts één of twee personen te rusten.

Voorstel in de vergadering:  Het thema dat aan de basis lag van dit project: het doorbreken van de eigen bubbel, het diversifiëren van de gastsprekers en het herdenken van de bestaande platforms en databanken.

RABKO herinnerde eraan dat het hele project van deze werkgroep juist is ontstaan vanuit die vaststelling — de moeilijkheid om buiten het eigen, vertrouwde netwerk te treden. Mouvance wees op de sterke link met het delen van elkaars tools: het ene is een inventarisatie van wat er al is, het andere de zoektocht naar nieuwe contacten. De groep koos ervoor om de twee thema’s apart te behandelen, maar ze wel nauw op elkaar te laten aansluiten in de planning om zo kruisbestuiving mogelijk te maken.

Over de algemene werking van de groep, los van de inhoud van de thema’s, wordt het volgende beslist:

De taalkwestie 

Voorstel in de vergadering:  De werkgroep wil Franstalige en Nederlandstalige professionals in één groep samenbrengen; de vraag was hoe deze tweetalige aanpak het best georganiseerd kon worden.

De groep koos ervoor om de deelnemers vooraf niet op te splitsen per taal. Er is wel de mogelijkheid om tijdens de sessies tijdelijk in subgroepjes te werken en de resultaten nadien plenair terug te koppelen. Ter voorbereiding worden er vertaalde pitches en presentaties (PowerPoint) voorzien. Het Théâtre des Martyrs stelde een eenvoudige methode voor om het gesprek te vergemakkelijken: je hand opsteken om aan te geven dat je iets niet begrijpt, zodat er meteen vertaald kan worden zonder dat je op je beurt hoeft te wachten.

Beschikbaarheid & tempo

Voorstel in de vergadering:  Elk thema wordt in twee sessies behandeld; de tijd tussen de twee sessies moet nog bepaald worden

Aangezien verschillende publiekswerkers parttime werken, blijft het uitgangspunt van twee sessies per thema behouden. Over de exacte frequentie is tijdens de vergadering nog geen knoop doorgehakt: er wordt een Framadate verstuurd om de datum van de eerste sessie van het eerste thema te prikken. Er is afgesproken dat de deelname geldt per thema (de twee bijbehorende sessies), in plaats van meteen voor de hele cyclus. Tijdens de tweede sessie van elk thema wordt kort teruggekoppeld naar de uitkomst van de eerste sessie.   

Samenwerking

De werkgroep is niet vastgelegd als een project „Halles x RABKO”: het is de bedoeling dat deze in de loop van de komende sessies tussen de partnerorganisaties heen en weer reist.

• Gids Front of House van Lasso over toegankelijkheid van personen met een beperking